Πώς να εντοπίσετε και να αντιμετωπίσετε τις ανώτερες αναπνευστικές λοιμώξεις σε γάτες

Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος είναι πολύ συχνές σε γάτες, ιδιαίτερα γατάκια και γάτες καταφυγίων. Αυτές οι λοιμώξεις συνήθως ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία, αν και μερικές γάτες μπορεί να γίνουν αρκετά άρρωστοι, με σοβαρές περιπτώσεις περιστασιακά να γίνουν πνευμονία.

Τι είναι μια ανώτερη αναπνευστική μόλυνση;

Ο όρος λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού περιγράφει στην πραγματικότητα μια σύνθετη ποικιλία ασθενειών που μπορούν να εμφανιστούν μόνοι ή σε συνδυασμό. Γενικά, όλες αυτές οι ασθένειες παράγουν ένα παρόμοιο σύνολο συμπτωμάτων που επηρεάζουν κυρίως την άνω αναπνευστική οδό (δηλαδή κυρίως τη μύτη και το λαιμό).

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού στις γάτες μπορεί να διαφέρουν ως προς τη σοβαρότητα, αλλά τυπικά περιλαμβάνουν κάποια ή όλα από τα ακόλουθα:

  • Πυρετός
  • Ρινική απόρριψη
  • Φτάρνισμα
  • Δροσισμένα μάτια
  • Ερυθρωμένα μάτια (επιπεφυκίτιδα)
  • Σκωτσέζικα
  • Βήχας
  • Βραχνή φωνή
  • Πόνος στο στόμα και / ή στη μύτη
  • Δροολόγηση
  • Κουνώντας
  • Ταχεία αναπνοή
  • Απώλεια της όρεξης
  • Λήθαργος

Αιτίες

Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί που προκαλούν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος σε γάτες, αλλά οι κοινές ένοχοι είναι:

  • Ο ιός έρπητα γάτας 1, που ονομάζεται επίσης ιός ρινοτραχειίτιδας
  • Καλυκοϊός από γάτα του οποίου υπάρχουν πολλά στελέχη
  • felis Chlamydophilaσε βακτήρια
  • Mycoplasma spp, έναν τύπο βακτηρίων

Η πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε ιογενείς λοιμώξεις με ιό έρπη και / ή καλυκοϊό.

Παράγοντες κινδύνου

Τα γατάκια και οι γάτες των καταφυγίων βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο. Άλλες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού που είναι συχνότερες σε γάτες που έχουν τακτική επαφή με άλλες γάτες όπου οι γάτες στεγάζονται σε χώρους όπως καταφύγια.



Οι μη εμβολιασμένες γάτες, οι γάτες που βρίσκονται υπό άγχος και οι γάτες που είναι ανοσοκατεσταλμένοι εξαιτίας συνθηκών όπως ο ιός της λευχαιμίας της γάτας (FeLV) ή ο ιός της ανοσοανεπάρκειας των αιλουροειδών (FIV) είναι επίσης σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Οι κατ 'οίκον γάτες, όπως οι Πέρσες, φαίνονται ιδιαίτερα ευαίσθητες στις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού εξαπλώνονται μέσω της εκκρίσεως από τη μύτη και τα μάτια, είτε με άμεση επαφή με μολυσμένες γάτες, με μόλυνση με αεροζόλ είτε με επαφή με αντικείμενα όπως πιάτα ή στρώματα που έχουν μολυνθεί με εκκρίσεις από μολυσμένες γάτες.

Διάγνωση

Η διάγνωση της λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί συχνά να γίνει με βάση το ιστορικό και τα συμπτώματα. Μπορούν να γίνουν και άλλες διαγνωστικές εξετάσεις στις εκκρίσεις για τον εντοπισμό των οργανισμών που προκαλούν ασθένεια.

Θεραπεία

Για τις περισσότερες γάτες, η θεραπεία στοχεύει στη διαχείριση των συμπτωμάτων. Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις προκαλούνται από ιούς, τα αντιβιοτικά μπορεί να συνταγογραφούνται για την καταπολέμηση βακτηριακών λοιμώξεων που συχνά εμφανίζονται δευτερογενείς σε ιογενείς λοιμώξεις. Μπορεί επίσης να συνταγογραφηθεί μια αλοιφή ματιών, ενώ μπορεί επίσης να συνταγογραφηθούν φάρμακα για τον έλεγχο της ρινικής συμφόρησης και της έκκρισης.

Πολλές λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, ο κτηνίατρός σας θα σας προσφέρει θεραπείες για να το κάνετε στο σπίτι, αλλά σε περιπτώσεις όπου οι γάτες δεν τρώνε ή δεν πίνουν ή έχουν σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες, μπορεί να απαιτηθεί νοσηλεία. Μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλέβια υγρά για την πρόληψη της αφυδάτωσης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί θεραπεία οξυγόνου, εάν είναι απαραίτητο.

Οι περισσότερες περιπτώσεις εκκαθαρίζονται εντός μιας εβδομάδας έως 10 ημερών, αν και ορισμένες φορές οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος θα παραμείνουν για μερικές εβδομάδες. Για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη συνήθη υποστηρικτική θεραπεία, μπορούν να δοκιμαστούν αντιιικά φάρμακα. Οι γάτες που υποφέρουν από παρατεταμένες ή επαναλαμβανόμενες περιόδους αναπνευστικών λοιμώξεων θα πρέπει να ελέγχονται για FeLV και FIV ακόμη και αν το κατοικίδιο ζώο έχει προηγουμένως αρνητικά αποτελέσματα.

Μόλις επιλυθούν τα συμπτώματα, οι γάτες που έχουν μολυνθεί από τον ιό του έρπητα συνεχίζουν να μεταφέρουν τον ιό για πάντα και μπορεί να έχουν αναφυλαξίες από καιρό σε καιρό. Με τον ιό του έρπητα, η λοίμωξη είναι συνήθως μόνο «ενεργή» μετά από περιόδους στρες και μπορεί να παρουσιάσει υποτροπή (να παρουσιάσουν και πάλι συμπτώματα).

Πρόληψη

Τα εμβόλια κατά του ιού του έρπητα και του καλυκοϊού αποτελούν μέρος του πρωτόκολλου εμβολιασμού ρουτίνας που θα συστήσουν οι κτηνίατροι. Συχνά χορηγούνται με ένεση και ο κτηνίατρός σας μπορεί να συζητήσει ποιο εμβόλιο θα χρησιμοποιήσει και ένα κατάλληλο πρόγραμμα εμβολιασμού για τη γάτα σας. Στα νεαρά γατάκια, τα εμβόλια δεν είναι πλήρως προστατευτικά μέχρι να δοθεί η πλήρης σειρά εμβολίων.

Η ελαχιστοποίηση του στρες, καθώς και η πρόληψη της επαφής με μολυσμένες γάτες, μπορεί επίσης να μειώσει την συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

Κατ 'οίκον φροντίδα

Οι γάτες πρέπει να διατηρούνται ήσυχα και άνετα κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Προσεκτικά σκουπίστε την απαλλαγή από τα μάτια και τη μύτη και διαχειριστείτε όλα τα φάρμακα σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνιάτρου σας. Ένας υγραντήρας συχνά μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της συμφόρησης.

Επειδή οι γάτες μπορεί να χάσουν την αίσθηση της όσφρησης ή να έχουν οδυνηρές πληγές στο στόμα τους, οι ορέξεις τους μπορεί να υποφέρουν. Μπορείτε να δοκιμάσετε να τρώτε τα αγαπημένα σας, εξαιρετικά νόστιμα κονσερβοποιημένα τρόφιμα ή ακόμα και μια ειδική κτηνιατρική διατροφή που προσφέρει επιπλέον θρεπτική υποστήριξη αν μειωθεί η όρεξη της γάτας σας. Ωστόσο, αν η γάτα σας δεν τρώει ή πίνει καθόλου, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας.

Σε νοικοκυριά πολλαπλών γάτων, μιλήστε στον κτηνίατρό σας σχετικά με τυχόν προφυλάξεις που πρέπει να λάβετε για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο για άλλες ευαίσθητες γάτες στο σπίτι, όπως η απομόνωση ασθενών γάτων ή η απολύμανση των κύπελλων και των κρεβατιών.

If you suspect your pet is sick, call your vet immediately. For health-related questions, always consult your veterinarian, as they have examined your pet, know the pet's health history, and can make the best recommendations for your pet.