Πώς να φροντίσετε για ένα Cichlid Texas (Rio Grande Perch) ως κατοικίδιο ζώο

Τα μαργαριταρένια ιριδίζοντα ψάρια Cichlid του Τέξας μπορούν να αναπτυχθούν σε μεγάλο μέγεθος στο ενυδρείο σας, οπότε θα χρειαστείτε μια μεγάλη δεξαμενή γλυκού νερού. Ακόμα κι αν έχετε χώρο, ίσως θελήσετε να μάθετε περισσότερα για αυτό το επιθετικό ψάρι που είναι γνωστό για τον σπινθηρισμένο χρωματισμό του.

Επισκόπηση φυλής

Κοινά ονόματα: Cichlid μαργαριταριού, Cichlid Rio Grande, πέρκα Rio Grande, κιχλίδα του Τέξας

Επιστημονικό όνομα: Herichthys cyanoguttatus

Μέγεθος ενηλίκου: 12 ίντσες

Προσδόκιμο ζωής: 10+ χρόνια

Χαρακτηριστικά

ΟικογένειαCichlidae
ΠροέλευσηΤο Τέξας και το βορειοανατολικό Μεξικό
ΚοινωνικάΕπιθετική και εδαφική
Επίπεδο δεξαμενήςΟλα τα επίπεδα
Ελάχιστο μέγεθος δεξαμενής55 γαλόνια
ΔιατροφήOmnivore
ΑνατροφήEgglayer
ο οποίοςΕνδιάμεσος
ρΗ6.5 έως 7.5
ΣκληρότηταΈως 12 dGH
Θερμοκρασία68 έως 75 F / 20 έως 24 C

Προέλευση και διανομή

Οι κιχλίδες του Τέξας είναι ιθαγενείς σε λίμνες και ποτάμια στο νότιο Τέξας και στο βόρειο Μεξικό, καθιστώντας τα τα πιο βόρεια φυσικά απαντώμενα είδη κιχλίδων στον κόσμο. Είναι η μόνη φυσική κιχλίδωση στις Η.Π.Α. και μεταξύ των πρώτων κιχλίδων που εισήχθησαν στην Ευρώπη, αφού εισήχθησαν για πρώτη φορά το 1912.



Δημοφιλή μέσα στο χόμπι του ενυδρείου, οι τετράποδες του Τέξας είναι συνήθως εφοδιασμένες στα περισσότερα καταστήματα, μερικές φορές με την ονομασία cichlid μαργαριταριών ή Rio Grande πέρκα. Το τελευταίο όνομα προέρχεται από μια περιοχή όπου συχνά βρίσκεται, ο χαμηλότερος ποταμός Rio Grande στο Τέξας. Στο Μεξικό αυτό το είδος καλείται βόρεια mojarra. Τα δείγματα που πωλούνται σε καταστήματα συχνά εκτρέφονται σε αιχμαλωσία.

Αυτό το είδος έχει επίσης εισαχθεί σε περιοχές που δεν είναι αυτόχθονες, μερικές φορές με σκοπό, αλλά συχνά από τους ιδιοκτήτες ενυδρείων απελπισμένοι να εκποιήσουν τους εαυτούς τους ένα ψάρι που δεν μπορούν πλέον να φροντίζουν. Οι περιοχές των μη αυτοχθόνων πληθυσμών κυμαίνονται από το βόρειο Τέξας μέχρι τη Φλώριδα, όπου έχει γίνει ένα δημοφιλές παιχνίδι ψαριών. Αυτό οφείλεται στο ότι έχει μια γευστική γεύση παρόμοια με εκείνη του μακρινού τους συγγενή τους, τιλάπια.

Υπάρχουν πολλά crossbred ή υβριδικά είδη από την τετράδα του Τέξας. Ένα είδος που συχνά αναφέρεται ως κόκκινη κιχλίδα του Τέξας είναι ένα υβρίδιο της κιχλίδας του Τέξας και ένα είδος από το γένος Amphilophus. Πιστεύεται ότι η δημοφιλής ανθρωπογενής κιχλίδωση λουλουδιών είναι επίσης ένα σταυροειδές που δημιουργήθηκε με τη χρησιμοποίηση της κιχλίδας του Τέξας.

Χρώματα και σημάνσεις

Οι κιχλίδες του Τέξας είναι ένα μεγάλο και επιθετικό ψάρι που μπορεί να φτάσει μέχρι και ένα πόδι σε μήκος, αν και οι περισσότεροι που πωλούνται στο εμπόριο ενυδρείων επιτυγχάνουν ένα μέγεθος ενηλίκων που είναι λίγο μικρότερο από αυτό. Το σώμα αυτού του είδους είναι μαργαριτάρι-γκρι με μπλε σε πράσινο-κλίμακες κλίμακες που δίνουν την εμφάνιση των μαργαριταριών ιριδίζουσες κηλίδες, δίνοντάς του ένα από τα κοινά ονόματά του μαργαριτάρι cichlid. Το ιριδίζον στίγμα εκτείνεται στα πτερύγια. Ένα σκοτεινό σημείο είναι σαφώς ορατό στη βάση της ουράς και πολλά άλλα σημεία ή ράβδοι βρίσκονται στο κέντρο του σώματος.

Τα ώριμα αρσενικά αναπτύσσουν την παραδοσιακή νυχτερινή κνήμη στο κεφάλι πάνω από τα μάτια. Κατά την αναπαραγωγή, το ψάρι παίρνει ένα εντυπωσιακό μισό και μισό χρωματισμό, με το εμπρόσθιο τμήμα του σώματος να γίνεται λευκό, και το πίσω και το κάτω μέρος είναι μαύρο ή μαύρο και γκρι φραγμένο.

Τακούνι

Οι κιχλίδες του Τέξας είναι επιθετικές, οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την επιλογή των δεξαμενόπλοιων. Θα πρέπει να φυλάσσονται μόνο με άλλα μεγάλα είδη ψαριών που είναι ικανά να τρώνε για τον εαυτό τους. Κατά την ωοτοκία, δεν πρέπει να φυλάσσονται με άλλα ψάρια, καθώς είναι πολύ πιθανό να σκοτώσουν οποιοδήποτε άλλο ψάρι στη δεξαμενή. Αυτό ισχύει και για το δικό τους είδος, καθώς τα ζευγάρια ωοτοκίας είναι ιδιαίτερα επιθετικά. Άλλες μεγάλες κεντρικές ή νοτιοαμερικάνικες κιχλίδες είναι κατάλληλα δεξαμενόπλοια, όπως τα oscars, τα ασημένια δολάρια και οι άκρες των κραδασμών. Όταν φυλάσσεται με άλλα μεγάλα είδη, η δεξαμενή πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ώστε να επιτρέπει στον χώρο να έχει το δικό της έδαφος.

Οικογένεια και φροντίδα

Κατά την εξέταση του μεγέθους της δεξαμενής, το μεγαλύτερο είναι πάντα καλύτερο για αυτό το είδος. Το ελάχιστο μέγεθος της δεξαμενής είναι 55 γαλόνια για ένα μόνο δείγμα και 75 γαλόνια για αναπαραγωγή. Όταν κρατάτε τις τεχίνες του Τέξας με άλλα μεγάλα ψάρια, η δεξαμενή πρέπει να είναι 125 γαλόνια ή μεγαλύτερη. Όποιος έχει φυλάξει αυτό το ψάρι γνωρίζει πολύ καλά ότι η προσπάθεια να κατασκευάσει μια όμορφα υδροβιότοπη δεξαμενή είναι μια χαμένη μάχη επειδή αυτό το ψάρι είναι ένας άπληστος εκσκαφέας που θα ξεριζώσει φυτά και θα μετακινήσει μικρούς βράχους και άλλα είδη διακόσμησης. Αυτό δεν σημαίνει ότι η δεξαμενή θα πρέπει να στερείται φυτών ή οτιδήποτε άλλο, αλλά να γνωρίζετε ότι θα πρέπει να αναπροσαρμόζεται τακτικά κατά την ιδιοτροπία των ψαριών.

Για την υδατοκαλλιέργεια, είναι καλύτερο να μιμείται το φυσικό τους περιβάλλον. Ξεκινήστε με ένα υπόστρωμα από λεπτό χαλίκι ή άμμο, που μιμείται τις αμμώδεις κοίτες ποταμών του φυσικού τους περιβάλλοντος. Συμπεριλάβετε άφθονα λείες βράχους, bogwood, ή driftwood. Το Driftwood είναι επίσης επωφελές για τη διατήρηση του pH του νερού πιο μαλακό και πιο όξινο. Τα ισχυρά φυτά στρογγυλοποιούν τον οικότοπο. Εγκαταστήστε τις έτσι ώστε οι ρίζες τους να είναι απρόσιτες, για να μην τους ξεριζώσουν. Τα κυμαινόμενα φυτά αποτελούν επίσης μια καλή επιλογή. Απαιτούνται ανοικτοί χώροι, αλλά είναι και ευρύχωρα κρησφύγετα. Για το σκοπό αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεγάλες πέτρες και πήλινα δοχεία.

Η διήθηση πρέπει να είναι ισχυρή, καθώς αυτό το είδος είναι ευαίσθητο σε οργανικά απόβλητα. Εκτελέστε εβδομαδιαίες μερικές αλλαγές νερού για να διασφαλίσετε ότι η χημεία του νερού παραμένει βέλτιστη. Οι κιχλίδες του Τέξας ανέχονται θερμοκρασίες ψυχρότερων υδάτων που κυμαίνονται από 68 έως 75 βαθμούς F / 20 έως 24 βαθμούς C, αν και οι υψηλότερες θερμοκρασίες είναι καλά ανεκτές. Το pH πρέπει να είναι ελαφρώς όξινο έως ουδέτερο και η σκληρότητα του νερού πρέπει να κυμαίνεται από 5 έως 12 dGH.

Διατροφή

Αυτό το είδος είναι παμφάγονο και χρειάζεται τόσο μαγειρεμένα φαγητά ισορροπημένα με τη βλάστηση. Δεν είναι φανατικοί τρώγοντες και θα τρώνε σχεδόν οτιδήποτε, συμπεριλαμβανομένων των ζωντανών, κατεψυγμένων, νιφάδων και σφαιριδίων. Παρέχετε ζωντανά τρόφιμα όταν είναι δυνατόν, όπως σκουλήκια και έντομα ή προνύμφες εντόμων. Φρέσκα λαχανικά μπορούν επίσης να τροφοδοτηθούν, καθώς και σπιρουλίνα νιφάδες ή σφαιρίδια για να διατηρήσουν τα φυσικά τους χρώματα φωτεινά και να διατηρήσουν την υγεία τους.

Σεξουαλικές διαφορές

Οι σεξουαλικές διαφορές δεν είναι πάντα εμφανείς. Ωστόσο, τα αρσενικά είναι συνήθως πιο φωτεινά στο χρώμα και ιριδίζοντα, μεγαλώνουν μερικές εκατοστά μεγαλύτερα σε μέγεθος, και τυπικά αναπτύσσουν ένα προεξέχον nuchal hump στο κεφάλι τους. Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι τα πτερύγια των αρσενικών είναι μακρύτερα και πιο μυτερά. Ένας τρόπος για να διαλέξετε τα γυναικεία δείγματα είναι οι μαύρες κηλίδες που βρίσκονται στο ραχιαίο πτερύγιο τους που απουσιάζουν στα αρσενικά δείγματα.

Ανατροφή

Οι κιχλίδες του Τέξας είναι παραγωγικές, ωοτοκίας, ανοιχτές ωοτοκίες, που είναι εύκολο να αναπαραχθούν. Το νερό στη δεξαμενή αναπαραγωγής πρέπει να είναι μαλακό έως μέτριο σκληρό (5 έως 12 dGH), pH ουδέτερο (7.0) και μεταξύ 77 έως 82 F (25 έως 28 C). Διακοσμήστε με μεγάλους βράχους ή πήλινα δοχεία για να παράσχετε μια επιλογή τοποθεσιών ωοτοκίας.

Τα ζευγάρια αναπαραγωγής επιτυγχάνονται καλύτερα με την αγορά μιας ομάδας μισών ντουζιέων νεαρών ψαριών. Αφήστε τα να μεγαλώσουν μαζί και να σχηματίσουν ζευγάρια. Μόλις σχηματιστεί ένα ζευγάρι, πρέπει να χωριστούν για να μην τους επιτεθούν ή να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον. Συντάξτε τους κτηνοτρόφους με ζωντανές τροφές, ει δυνατόν, ή κατεψυγμένα τρόφιμα καλής ποιότητας. Όταν το ζεύγος είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, ο χρωματισμός τους θα αλλάξει δραματικά. Το κεφάλι και το εμπρόσθιο τμήμα του ψαριού θα είναι λευκά, ενώ η κοιλιά, καθώς και το πίσω μέρος του ψαριού, θα είναι μαύρα. Πραγματοποιείται μια ενεργή ψευδαίσθηση, στην οποία το ζευγάρι θα κλειδώσει τα χείλη, τις ουρές χαστούκια και θα σκάψει στο υπόστρωμα.

Μετά τον καθαρισμό της επιλεγμένης θέσης ωοτοκίας, το θηλυκό θα φτιάξει 500 έως 1.000 κολλητικά αυγά. Αυτό γίνεται σε πολλές παρτίδες με το αρσενικό που ακολουθεί το θηλυκό για να γονιμοποιήσει τα αυγά μετά την κατάθεσή τους. Οι γονείς θα φυλάξουν τα αυγά που εκκολάπτονται σε δύο έως τρεις ημέρες. Το τηγάνισμα θα γίνει ελεύθερο κολύμβησης την 4η ή 5η ημέρα. Οι άπειροι κτηνοτρόφοι καταναλώνουν μερικές φορές τους νέους τους, αλλά δεν θα το κάνουν κατά τις επόμενες ωοτοκίες.

Το τηγάνι θα δεχθεί φρεσκοκομμένες γαρίδες άλμης είτε νωπές είτε κατεψυγμένες. Αντί για γαρίδες άλμης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εμπορικά παρασκευασμένα τηγανητά. Καθώς το τηγάνι αναπτύσσεται, μπορεί να δοθεί τροφή με λεπτή θρυμματισμένη μάζα πριν να προσφερθούν τελικά μικρά σφαιρίδια.

Περισσότερες φυλές κατοικίδιων ζώων και περαιτέρω έρευνα

Αν σας αρέσουν οι τετράποδες του Τέξας και ενδιαφέρεστε για κάποια συμβατά ψάρια για το ενυδρείο σας, διαβάστε τα εξής:

  • Ασημένια δολάρια
  • Τσαλαπετεινίδια

Ελέγξτε τα επιπλέον προφίλ των φυλών ψαριών για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με άλλα ψάρια γλυκού νερού.