Κυνήγι Κυνήγι Συμπεριφορά

Η συμπεριφορά κυνήγι κυνηγιού αναφέρεται σε εκείνες τις ενέργειες που επιτρέπουν στο σκυλί να ανιχνεύσει και να συλλάβει θήραμα. Τα σκυλιά εξελίχθηκαν ως κυνηγοί για να επιβιώσουν, και όλα τα σύγχρονα σκυλιά γεννιούνται με έμφυτη επιθετική επιθετικότητα, δεξιότητες ειδικά για τη θήρα θήρας. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το αν ο σκύλος είναι ένα άγριο ζώο που ζει ελεύθερα και που βασίζεται σε αυτές τις συμπεριφορές για φαγητό ή ένα χαριτωμένο κουτάβι που ποτέ δεν θέλει για τα κουτάβια. Πολλές συμπεριφορές παιχνιδιού χρησιμοποιούν τις ίδιες τεχνικές με εκείνες που χρησιμοποιούνται για το κυνήγι.

Αλλά μόνο το ένστικτο δεν κάνει κάθε σκύλο έναν επιτυχημένο κυνηγό. Όχι όλα τα σκυλιά έχουν τις ίδιες δυνατότητες να κυνηγούν, και η τεχνική μαθαίνεται μόνο μέσω της πρακτικής. Κάθε κουτάβι ακούει την τεχνική του ικανότητα μέσα από το κουτάβι και μερικές φορές το παράδειγμα ενός ενήλικα. Τα σκυλιά δεν εκτίθενται ποτέ στο θηρίο καθώς τα κουτάβια μπορούν να μάθουν να γίνουν επιτυχημένοι κυνηγοί ως ενήλικες.

Γιατί κυνήγι σκύλων

Αυτό το κουτάβι στην αγκαλιά σας πιθανότατα δεν χρειάζεται να κυνηγάει για να ζήσει, και σήμερα, τα περισσότερα σκυλιά δεν υποχρεώνονται να κυνηγούν. Η πείνα δεν ενεργοποιεί τη συμπεριφορά. είναι ο ήχος, το άρωμα ή η όραση του κινούμενου θηράματος που παρέχει το ερέθισμα. Ακόμα και ένα ανατριχιαστικό σκυλάκι περιστασιακά αντιδρά σε έναν σκίουρο που πηδάει, το φρεσκάρισμα των φύλλων ή το άρωμα του λαγού που έχει καταψυχθεί στους θάμνους. Η επιθυμία να εντοπίσουμε και να κυνηγήσουμε τη λεία είναι ριζωμένη στην ψυχική ψυχή.

Για τα περισσότερα σκυλιά, το άρωμα οδηγεί σε συμπεριφορά κυνηγιού και χρησιμοποιείται τόσο για τον εντοπισμό όσο και για τον εντοπισμό θήρας. Το βλέμμα και ο ήχος παίζουν επίσης κάποιο ρόλο. Ορισμένες εξευγενισμένες συμπεριφορές που χρησιμοποιούνται ξεχωριστά ή μαζί συνθέτουν το κυνηγετικό ρεπερτόριο του σκύλου.

Πώς κυνήγι σκύλων

Συνήθως, η αίσθηση της μυρωδιάς του κουταβιού σας το προειδοποιεί για την παρουσία λείας και παρακολουθεί το παιχνίδι ακολουθώντας το ίχνος της μυρωδιάς. Αυτό μπορεί να γίνει με το κεφάλι που κρατά ψηλά και την ανάγνωση μυρωδιές από τον αέρα, ή με στάση από τη μύτη στο έδαφος.

Καθώς πλησιάζει τον στόχο, επιβραδύνει το βάδισμα και χαμηλώνει το κεφάλι του στην κλασική στάση. Τα μάτια του παραμένουν κολλημένα στο θήραμα και μπορεί να σταματήσει και να παγώσει στη θέση του με το σώμα του να δείχνει στο στόχο. Θα δείτε αυτή τη συμπεριφορά που «δείχνει» και η κατάψυξη να αναπτύσσεται σε πολλές φυλές όπλων σκύλου, όπως ο γερμανικός δείκτης shorthaired.



Μόλις φτάσει σε εντυπωσιακό εύρος, ο σκύλος ξεπλένει το πουλί ή το λαγουδάκι να κρυφτεί. Και πάλι, κάποιες φυλές σκυλιών, όπως οι Ιρλανδοί ρυθμιστές, αναπτύχθηκαν για την ικανότητά τους να ξεπλένουν, ή για τους καπετάνιους σπανιέλ για την εξειδίκευση των πτηνών τους που πηγαίνουν στον αέρα και προκαλούν έκπληξη το πουλί ή το ζώο να τρέχει.

Η προσπάθεια διαφυγής του θηράματος προτρέπει την κυνηγητική ώθηση του κυνηγού. Οδηγεί το ζώο ανελέητα, χρησιμοποιώντας την αντοχή του για να το εξαντλήσει. Όταν εργάζεστε με ένα πακέτο, οι μεμονωμένοι σκύλοι μπορούν να τρέξουν μεγάλο θήραμα στα ρελέ μέχρι να εγκαταλείψουν ή να το καταστήσουν στα χέρια αναμονής των συμπατριωτών τους. Κτηνοτρόφοι όπως οι Κρατικοί Κολίοι χρησιμοποιούν αυτό το ένστικτο για να οδηγούν πρόβατα ή βοοειδή όπου θέλουν να πάνε.

Καταγραφή της θήρας

Τα σκυλιά χρησιμοποιούν τα ισχυρά σαγόνια και τα οσφρητικά δόντια σκύλων για μια ομαλή επίθεση. Αλλά οι μύες του λαιμού και των ώμων του προσφέρουν συνήθως το θανατηφόρο χτύπημα όταν το σκυλί πιάσει το ζώο και το κουνάει με τρόμο να σπάσει το λαιμό του. Το κουτάβι σας μπορεί να χρησιμοποιήσει την ίδια τεχνική για να τινάξει το παραγέμισμα ενός αγαπημένου παιχνιδιού ή κουβέρτας.

Τα μεγαλύτερα θηράματα απαιτούν διαφορετική τεχνική, αλλά σπάνια θηρεύονται από κατοικίδια σκυλιά. Οι ξαδέλφες του λύκου του σκύλου μπορεί πρώτα να παγιδεύουν πολύ μεγάλο θήραμα, όπως το caribou, κόβοντας τα πόδια τους και μετά τον κορμό. Τα χτυπήματα σκοπεύουν να τρέξουν θήραμα όπως το ελάφι μέχρι την εξάντληση πριν κλείσουν για την επίθεση. Το ζώο λεία απλώς αποδυναμώνεται από την απώλεια αίματος και εύκολα πέφτει κάτω. Οι κυνόδοντες τρώνε λεία ζώα επί τόπου, αλλά μπορούν να φέρουν μικρά ζώα στο σπίτι όταν έχουν κουτάβια για να ταΐσουν. Οι Retrievers είναι εμπειρογνώμονες για να φέρουν πίσω τα θήρα ή τα παιχνίδια.

Διατηρημένες συμπεριφορές θήρας

Δεν παρατηρούνται όλες οι κυνηγετικές αρπακτικές συμπεριφορές σε όλα τα σκυλιά. Μία ή περισσότερες από τις ενέργειες παρακολούθησης, παρακολούθησης, κατάδειξης, οδήγησης / οδήγησης, επίθεσης, θανάτωσης και ανάκτησης συμπεριφορών έχουν αυξηθεί επιλεκτικά ή ακόμη και εξαλειφθεί σε ορισμένες φυλές σκύλων μέσω της διαδικασίας εξημέρωσης. Αυτές οι αλλαγές ταιριάζουν καλύτερα σε συγκεκριμένες φυλές στους ρόλους τους στην υπηρεσία των ανθρώπων. Στις περισσότερες φυλές, η συμπεριφορά επίθεσης και θανάτωσης αλληλουχίας έχει ανασταλεί, ενώ άλλες έχουν ενισχυθεί.

Για παράδειγμα, το bloodhound έχει εκτραφεί επιλεκτικά για να είναι ειδικός ιχνηλάτης, και ζει για άρωμα - δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο. Κυνήγι όπως το αφγανικό κυνηγόσκυλο, το Saluki και το λαγωνικό, και πολλά από τα τεριέ, προκαλούν περισσότερο κίνηση από το άρωμα και βασίζονται στο θέαμα για να εντοπίσουν τη λεία. Οι πρώτοι είναι δρομείς που αγαπούν την κυνηγητό, ενώ οι τελευταίοι αντιδρούν ομοίως με τις γάτες στις τεχνικές των μίσχων και των σκαφών.

Οι προβατοειδείς, όπως οι Αυστραλοί ποιμένες, χρησιμοποιούν το μίσχο, κοιτάζουν και κυνηγούν τα κοράκια τους, αλλά η τελευταία ακολουθία επίθεσης / θανάτωσης έχει εκτραφεί. Οι συμπεριφορές των φυλών 'κυνήγι' έχουν εξευγενιστεί σε εκείνους που εντοπίζουν μόνο το θήραμα για τον ανθρώπινο κυνηγό (δείκτες και ρυθμιστές), και εκείνους που το φέρνουν πίσω κάποτε σκοτώθηκαν (retrievers και spaniels). Ορισμένα σκυλιά όπως Labradors έχουν εκτραφεί με ένα εξαιρετικά ανασταλμένο δάγκωμα που προωθεί ένα «μαλακό στόμα» για να κρατήσει το σκυλί από το να βλάψει το παιχνίδι καθώς ανασύρεται. Αντίστροφα, ορισμένοι κυνηγοί, όπως ο αλεπούδων, ακόμα και σήμερα παραμένουν έμπειροι στην επίθεση και τη θανάτωση της λείας.

Munchables

Η κατανάλωση άγριων θηραμάτων εκθέτει τα σκυλιά στον κίνδυνο παρασίτων όπως οι ταινίες ή τα αγκυλόστομα. Ενώ οι πληθυσμοί αρουραίων ή ποντικιών υπό έλεγχο μπορεί να είναι ευεργετικοί, ο αδιάκριτος κυνηγός μπορεί να αποτελέσει απειλή για τα ζώα και τα πουλερικά. Τα άγρια ​​σκυλιά μπορεί να χρειαστεί να κυνηγήσουν για να επιβιώσουν, αλλά υπάρχουν καλύτερες επιλογές για τους συντροφικούς σκύλους.

Ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε το απαράδεκτο κυνήγι είναι να κρατάτε το κουτάβι υπό την άμεση επίβλεψή σας. Τοποθετήστε το σε μια περιφραγμένη αυλή ή κρατήστε το σε ένα λουρί όταν βρίσκεστε έξω. Είναι καλύτερο να προσφέρετε στους σκύλους την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους στην πραγματικότητα με το κυνήγι, την εκτροφή, την παρακολούθηση με τον ιδιοκτήτη τους ή τη συμμετοχή σε ψεύτικες ασκήσεις, όπως δοκιμές πεδίου, θαλάσσια αθλήματα, εκθέσεις χορού ή άλλοι διαγωνισμοί σκυλιών. Μερικά κατοικίδια ζώα μπορεί να είναι ικανοποιημένα με εναλλακτικά καταστήματα για συμπεριφορά κυνηγιού και παιχνίδια διασκέδασης.